กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 142 เราจะฆ่าพวกสารเลวอย่างพวกเจ้าให้หมด!!
เฉินเซ่าผลักหญิงงามผู้อ่อนช้อยคนนี้ออกไปทันที
แล้วพูดเสียงเย็นชาว่า
“ฮูหยิน โปรดเคารพในหน้าที่ของข้าด้วย”
“แม่ทัพอย่างข้าเป็นนักพรตที่รักดี”
“ไม่ใช่ชายบำเรอที่พวกท่านจะเอามาเหยียดหยามเล่นสนุกได้”
“ในหัวของนักพรตจนๆ ผู้นี้มีแต่เรื่องร่วมคิดการใหญ่กับใต้เท้าเซียว ไม่มีใจคิดเรื่องอื่นเลย ดึกดื่นค่อนคืนแล้ว ข้าขอตัว”
“แต่แน่นอน หากฮูหยินป่วยหนักจนเข้ากระดูกดำจริงๆ ข้าก็พอมอบแส้ปัดให้ฮูหยินสักอัน เอาไว้ปัดเป่าเพลิงกรรมได้”
พูดจบเขาก็ไม่หันกลับไปมองอีก ผลักประตูห้องแล้วก้าวขายาวๆ ข้ามธรณีประตูออกไป
ยามค่ำคืนเริ่มเย็นลงเรื่อยๆ ดอกไม้ที่ร่วงหล่นลงพื้นราวกับกลายเป็นเกล็ดน้ำค้างแข็ง