เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 126 นี่คือมีดโกน
เสิ่นชิงฉือถึงกับพูดไม่ออก โอรสสวรรค์พระองค์นี้ชักจะพิลึกพิลั่นเกินไปแล้วจริง ๆ
ทำเหมือนกับว่าตัวเองทำได้จริง ๆ อย่างนั้นแหละ...
ก่อนหน้านี้ยังพอทำเนา ให้ตายสิ นี่ถึงขั้นเดินเหยียบดอกบัวย่างก้าวพัดพาเมฆมงคลออกมาแล้ว
เจ้าไม่เหาะเป็นเซียนไปเลยล่ะ
การปรากฏตัวที่โอ่อ่าอลังการถึงเพียงนี้ ในสังคมที่อำนาจเทวะทรงอิทธิพลและยึดถืออาณัติสวรรค์เช่นนี้ ย่อมส่งผลสะเทือนเลื่อนลั่นอย่างไม่ต้องสงสัย
ถึงกับมีคนยื่นมือออกไปอย่างสั่นเทา หมายจะแตะต้องเมฆมงคลกลุ่มนั้นดูสักครั้ง
คนส่วนใหญ่ไม่รู้จักเฉินเซ่า ทว่าต่างก็รู้ดีว่าคนผู้นี้ต้องเป็นจักรพรรดิองค์ปัจจุบันอย่างแน่นอน
ต่างพากันคุกเข่าลงกับพื้นดังระงมเป็นแถบ
เหลือเพียงสี่ปราชญ์เหมยซานที่ยืนเก้งก้างอยู่ตรงนั้นอย่างโดดเด่น