กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 112 อู่ซ่งปลงพระชนม์กษัตริย์!
อวี่เหวินฮว่ากู่ชักดาบคู่กายออกมาทันที พลิกตัวขึ้นหลังม้า แล้วแผดเสียงตะโกนลั่น
“ฆ่ามัน!”
เขาควบม้าไปข้างหน้าได้สองก้าว ก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติขึ้นมาทันที
ทำไมมีแค่ตนคนเดียวที่พุ่งออกไปล่ะ
แม่ทัพใหญ่อวี่เหวินดึงบังเหียนหันม้ากลับไปมอง แต่กลับเห็นหัวหน้าใหญ่แห่งค่ายลมทมิฬผู้นี้ยังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิมโดยไร้ความรู้สึก
แม้แต่เปลือกตาก็ยังไม่กระดิกเลยสักนิด
หัวใจของอวี่เหวินฮว่ากู่หล่นวูบ ความฮึกเหิมที่จุกอยู่ในลำคอสลายหายไปในพริบตา
ดาบที่ชูขึ้นสูงค่อย ๆ ลดต่ำลง ม้าก็ค่อย ๆ ถอยหลังไปสองก้าวอย่างเงียบเชียบ
เฉินยวนเห็นดังนั้นก็โกรธจัด หันขวับไปคำรามใส่ฉินหลิงซวงว่า