ตอนที่ 107 อยู่กับเขาไม่กี่วันยังมีความสุขกว่าอยู่กับเจ้าครึ่งค่อนชีวิต

ตอนที่ 107 อยู่กับเขาไม่กี่วันยังมีความสุขกว่าอยู่กับเจ้าครึ่งค่อนชีวิต

ทีแรกอวี่เหวินซิงเหย่ยังรู้สึกใจคอไม่ดีอยู่บ้าง ไม่ว่าจะพูดยังไงเรื่องนี้ตัวนางก็เป็นฝ่ายผิด

แต่พอเพ่งมองสารรูปของเฉินยวนให้ชัดเจน ความลนลานก็พลันเปลี่ยนเป็นความสงบนิ่งในพริบตา

โหนกแก้มของเฉินยวนแดงระเรื่อ แม้จะทาชาดไว้บนหน้า ทว่ายังมองเห็นความหมองคล้ำเหี่ยวแห้งได้ชัดเจน ถุงใต้ตาบวมฉุหย่อนคล้อย ทั้งร่างราวกับคนจมน้ำจนเปื่อยพอง

แบบนี้เรียกว่าหยางพร่องน้ำล้น

ดูท่าพลังไตคงเหือดแห้ง สารจำเป็นในไตทรุดหนักไปหมดแล้ว

ขืนวันนี้ยอมอ่อนข้อให้ ชาตินี้ก็อย่าหวังจะได้ใช้ชีวิตแบบนั้นอีกเลย

ความรู้สึกผิดจึงแปรเปลี่ยนเป็นความมั่นหน้าขึ้นมาทันที

นางจ้องตาเฉินยวนตรงๆ “ไท่ซ่างหวงกำลังทรงกริ้วเรื่องบนกำแพงเมืองอยู่หรือเพคะ”