กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 98 มีผู้เฒ่าอยู่ในบ้าน ก็เหมือนมีสมบัติอยู่กับตัว!
“ทุกท่าน”
เฉียนว่านก้วนหมุนลูกวอลนัตในมืออย่างคล่องแคล่ว ก่อนยิ้มบาง ๆ
“คนจะทำการใหญ่ ต่อให้ในใจมีฟ้าร้องฟ้าผ่า สีหน้าก็ต้องนิ่งเหมือนผิวน้ำ ดูพวกเจ้าสิ เรื่องแค่นี้ก็ลนลานกันเสียแล้ว”
ทุกคนมองหน้ากัน ฟ้าดินเป็นพยานเถอะ นี่มันเรื่องเล็กตรงไหน?
จักรพรรดิมาทวงของกำนัลด้วยตัวเองเชียวนะ
“เฮ้อ”
เฉียนว่านก้วน หรือผู้เฒ่าเฉียน ถอนหายใจเบา ๆ
“ต้องซ่อมหลังคาก่อนฝนตก อย่ารอให้กระหายน้ำแล้วค่อยขุดบ่อ”
“พวกเจ้ายังคิดกันแคบเกินไป มองสถานการณ์ไม่ขาด ถึงได้ลนลานกันอยู่แบบนี้”