กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 70 ฉินหลิงซวง: เมื่อครู่ข้าแค่ล้อเล่น
เฉินยวนฟังเสียงร้องสนับสนุนที่ดังไปทั่วห้อง ใจก็ฮึกเหิมขึ้นมา
สุดท้ายขุนนางเก่าเหล่านี้ก็ยังคิดถึงเขาอยู่ดี
นี่เป็นบารมีที่เขาสั่งสมมาจากการผ่อนปรนให้พวกนั้นอยู่เสมอแท้ๆ!
เขาราวกับได้ยินเสียงขุนนางทั้งฝ่ายบุ๋นและฝ่ายบู๊ทั่วท้องพระโรงพร้อมใจกันร้องถวายพระพรหมื่นปีอีกครั้ง
ความรู้สึกแบบนั้นชวนให้หลงใหลจริงๆ...
เฉินยวนฮึกเหิมจนตบโต๊ะแล้วพรวดลุกขึ้น
เขากำลังจะชูแขนร้องลั่นว่า ‘ไอ้ลูกทรพี มันไม่ใช่คนแล้ว!’
แต่จู่ๆ ก็มีอาการเจ็บแปลบร้อนวาบขึ้นมาที่ท้องน้อย
เหมือนถูกกริชแทงเข้าให้