กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 54 ไทเฮา: สามีที่น่าสงสารของข้า
ในช่วงเวลาต่อจากนั้น กองทัพของจักรพรรดินีเพียงล้อมไว้โดยไม่บุกโจมตี ปล่อยให้เฉินยวนตะโกนเรียกให้เปิดประตูอยู่ใต้กำแพงเมืองซ้ำแล้วซ้ำเล่าสารพัดท่า
“เราคือเฉินยวน โอรสสวรรค์แห่งต้าเหยียน ขอสั่งให้พวกเจ้าเปิดประตูเดี๋ยวนี้!”
“เราคือเฉินยวน พวกเจ้าจะยืนดูเราทนรับความอัปยศอดสูไปถึงไหนกัน!”
“หานเชา อวี่เหวินฮว่ากู่ ยังจำน้ำใจในวันวานได้หรือไม่!”
“ไอ้หก บัดซบเอ๊ย! ข้าเป็นพ่อเจ้านะ สั่งเร็วเข้า รีบสั่งให้เปิดประตูเดี๋ยวนี้!”
เป็นจริงดังที่จักรพรรดินีตรัสไว้ ทุกครั้งที่เฉินยวนตะโกนเรียกให้เปิดประตู ขวัญกำลังใจของทหารรักษาเมืองบนกำแพงก็ถูกทำลายลงอย่างไม่อาจประเมินได้
ฟ้า ดิน กษัตริย์ บิดามารดา ครูบาอาจารย์ นี่คือกษัตริย์ที่อยู่เหนือกว่าผู้เป็นพ่อขึ้นไปอีกขั้นหนึ่งเสียอีก
อย่าว่าแต่กษัตริย์เลย ใครเล่าจะทนเห็นพ่อแท้ๆ ของตัวเองถูกเหยียบย่ำศักดิ์ศรีต่อหน้าต่อตาได้?