กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 43 ผู้ใหญ่แล้วย่อมต้องเอาทั้งหมด!
ไทเฮาหมุนลูกประคำอีกสองรอบ พลางพยักหน้าน้อยๆ
“อยู่ในวังลึกแห่งนี้ ทุกวันได้ฟังพระธรรมสวดมนต์ จิตใจก็พลอยสงบลงได้บ้าง อีกทั้งอ่านธรรมะยังช่วยเปิดปัญญา ทำไมหรือ เจ้าก็เข้าใจธรรมะด้วยรึ?”
...ขอบคุณที่ช่วยล้างพิษ เฉินเซ่าตัดสินใจว่าต่อไปนี้จะไม่เปิดคัมภีร์ธรรมะแม้แต่เล่มเดียว
“พอรู้บ้างเล็กน้อยพ่ะย่ะค่ะ”
เฉินเซ่าพูดอย่างยินดี “ไทเฮาทรงอ่านคัมภีร์เล่มใดอยู่หรือพ่ะย่ะค่ะ?”
ไทเฮาเลื่อนคัมภีร์มาทางเขา บนปกเขียนไว้สี่ตัวอักษรว่า ‘ชิงจิ้งซินจิง’
“คัมภีร์เล่มนี้กล่าวถึงการทำใจให้สงบและบำรุงจิตใจ เปิ่นกงอ่านมาหลายปี จิตใจก็สงบลงมากจริงๆ”
เฉินเซ่าไม่ได้ตอบรับหรือปฏิเสธ
“ลูกเคยสนทนาธรรมกับเจ้าอาวาสชราแห่งวัดผู่จี้ มีคำพูดบางประโยค ช่างเปิดหูเปิดตาทำให้ตาสว่างยิ่งนักพ่ะย่ะค่ะ”