กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 27 บรรเลงเพลงต่อไป ร่ายรำต่อไป
อวี๋ชีอันตกใจหน้าถอดสี
“ฝ่าบาท ขออภัยที่กระหม่อมต้องพูดตรงๆ ตอนนี้ในมือพระองค์ไม่มีทั้งทหารและอำนาจ การจะยกเลิกบัญชีรายชื่อได้ก็เต็มกลืนแล้ว หากเวลานี้ลงมือเอิกเกริก ฝ่าบาท...พระองค์...อาจมีอันตรายถึงชีวิตได้พ่ะย่ะค่ะ!”
“เรารู้”
เฉินเซ่าถอนหายใจ “แต่มีคำกล่าวว่า มีแต่เป็นโจรได้พันวัน ใครจะเฝ้าระวังโจรได้พันวัน จะให้คอยระแวงไปตลอดได้อย่างไร”
“วันนี้พวกมันยังกล้าทำผิดกฎหมายกินเบี้ยเลี้ยงผีได้ถึงขนาดนี้ วันหน้าหากกองทัพเป่ยหมางประชิดกำแพงเมือง พวกมันก็กล้าร่วมมือกับคนนอกเปิดประตูเมืองแน่”
“ยิ่งกว่านั้น หากไม่จัดการคนพวกนี้ จะไปหาทหารใหม่มาจากไหน? แล้วราษฎรจะยอมสู้ตายเพื่อบ้านเมืองได้อย่างไร?”
อวี๋ชีอันจะไม่คิดถึงเรื่องนี้ได้อย่างไร แต่ประเด็นคือ...มันจะเอาชีวิตพระองค์น่ะสิ!
เฉินเซ่าคล้ายจะมองออกถึงความลำบากใจของเขา
“ท่านอวี๋ เพราะฉะนั้นเรายังต้องการความช่วยเหลือจากเจ้าอีกสักหน่อย”