เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 20 เราจะเป็นจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่แห่งยุค ไม่ใช่ชายขายบริการผู้ยิ่งใหญ่แห่งยุค
หลังฆ่าหวังเจิ้ง ทั้งสองก็ไม่อยู่ต่อ รีบออกจากคุกหลวงทันที
“ฝ่าบาทต่างจากที่หม่อมฉันคิดไว้พอสมควรเลยเพคะ”
แววชื่นชมวาบผ่านดวงตาของไป๋ปิงปิง ก่อนจะหายไปอย่างรวดเร็ว
ขุนนางมองจักรพรรดิด้วยสายตาแบบนี้ ถือว่าไม่ให้ความเคารพแล้ว
“หวังเจิ้งใช้อำนาจบาตรใหญ่ทั้งในราชสำนักและนอกวังมาหลายปี ไม่รู้ว่าบีบให้คนตายไปเท่าไร ชาวต้าเหยียนเดือดร้อนเพราะเขามานานแล้วเพคะ”
“หม่อมฉันนึกว่าฝ่าบาทจะร่วมมือกับเขา อย่างน้อยตอนนี้เขาก็ยังมีประโยชน์ต่อฝ่าบาท”
‘ไม่ เขาไม่มีประโยชน์ต่อเรา ถ้าเรามีอำนาจอยู่ในมือ เขาถึงจะมีประโยชน์’
ตอนนี้แม้แต่คำพูดของตัวเองยังไม่มีน้ำหนัก ถ้าพาเขาออกจากคุกได้ก็ปาฏิหาริย์แล้ว
หวังเจิ้งยังไงก็ต้องตาย!