กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 18 เหล่าขุนนางบุกวังบีบคั้น
“เราต้องทำยังไง ถึงจะโค่นภูเขาใหญ่สองลูกนี้ลงได้ล่ะ”
แววตาของเสิ่นชิงฉือฉายประกายชื่นชมออกมาเป็นครั้งแรก
“ไม่เลว ไม้ผุก็ยังพอเหลาได้อยู่”
ร้ายกาจจริง ปากแบบนี้นี่มันน่าเสียดายคนแท้ ๆ
เฉินเซ่าเข้าใจแจ่มแจ้งเลยว่า ทำไมนางถึงเป็นแบบอย่างของพวกบัณฑิตและเป็นถึงเจ้าสำนักศึกษาลู่หมิงแท้ ๆ แต่กลับไม่มีตำแหน่งขุนนางติดตัวเลยสักนิด
“ถ้าเจ้าคิดอยากเป็นกษัตริย์ที่ทรงธรรม ข้าก็ถ่ายทอดให้เจ้าได้สามกระบวนท่า แต่ถ้าคิดจะอยู่ไปวัน ๆ รอความตาย คราวหน้าข้าก็จะไม่มาเหยียบที่นี่อีก”
“เราอยากเป็นจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่แห่งยุค!”
แปะ แปะ!
เสิ่นชิงฉือปรบมือ “ถึงจะเป็นคางคกอยากกินเนื้อหงส์ แต่ก็ถือว่ากล้าหาญน่าชมเชย ไม่เลวเลยนี่”