กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 434 จักรพรรดิพิการก็คือจักรพรรดิพิการ ชาตินี้ก็เป็นได้แค่นั้น
“หึ ก็แค่ของวิเศษที่คนระดับเดียวกับพวกข้าสร้างขึ้น ยังกล้ามาทำผยองต่อหน้าจักรพรรดิอย่างข้าอีกรึ!” เมื่อเห็นระฆังหุนหยวนคอยปกป้องกู้หยุนไว้ข้างหลัง ทั้งยังแผ่กลิ่นอายอาวุธมหาจักรพรรดิรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ มหาจักรพรรดิแห่งตำหนักราชันมนุษย์ก็แค่นเสียงเย็น แล้วซัดฝ่ามือออกไปอีกครั้ง
ฝ่ามือจักรพรรดิโหมกระหน่ำ กฎแห่งมหามรรคควบแน่นอยู่ภายใน เวลาและห้วงมิติเปราะบางราวกับเศษกระจก แตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ ทุกตารางนิ้ว!
หวึ่ง!
เสียงกระบี่ก้องกังวานขึ้นกลางห้วงเอกภพ เสียงใสบาดลึกเข้าไปในหูของทุกคน
“อ๊ากกก”
มีคนทนความเจ็บปวดเสียดแทงไม่ไหวจนส่งเสียงกรีดร้องโหยหวนออกมา
แกร๊ก แกร๊ก แกร๊ก