เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 311 ถูก...พบตัวเข้าแล้ว!
ในหุบเขาเล็กๆ แถบชานเมืองซานอี๋
“พี่สาว อย่าไปเลยนะคะ อยู่เป็นเพื่อนเสี่ยวอีต่อเถอะนะ เสี่ยวอีจะยอมยกน่องไก่ทั้งหมดให้พี่สาวเลย” ในลานบ้าน เสี่ยวอีกอดขาเจียงลั่วสุ่ยไว้แน่น พลางเงยหน้าขึ้น ดวงตาทั้งสองข้างเอ่อล้นไปด้วยม่านน้ำตา
หญิงชราและสองสามีภรรยาหลัวหรันที่ยืนอยู่ข้างๆ เห็นสภาพนี้ของเสี่ยวอีแล้ว ในใจต่างก็รู้สึกเศร้าหมอง แต่เพื่อความปลอดภัยของเสี่ยวอี เจียงลั่วสุ่ยจึงจำต้องจากไป
“เสี่ยวอีเด็กดี พี่สาวยังมีธุระต้องไปจัดการ รอให้พี่สาวทำธุระเสร็จแล้ว จะกลับมาอยู่เป็นเพื่อนเสี่ยวอี ดีไหมจ๊ะ” เจียงลั่วสุ่ยลูบหัวเสี่ยวอีเบาๆ ด้วยความอ่อนโยน พลางพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล
“แต่เสี่ยวอีไม่อยากให้พี่สาวไปนี่นา” เสี่ยวอีพูดเสียงอู้อี้อยู่ในลำคอ แต่ก็ยอมปล่อยมือที่กอดเจียงลั่วสุ่ยไว้แต่โดยดี