เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 253 ต้องให้เทพบุตรอย่างข้าเชิญพวกเจ้าออกมาหรือ
เสียงแก่ชราแต่แฝงความน่าเกรงขามดังก้องเข้าหูทุกคน ทำให้ทุกคนหันไปมองหาต้นเสียงเป็นตาเดียว
“นั่นมัน... บรรพชนทั้งสี่ของตระกูลชิว!”
คนทั้งหลายเห็นเงาร่างทั้งสี่สายปรากฏขึ้นเหนือลานเรือนตระกูลซือหม่า ก็พากันร้องอุทานลั่น
แน่นอนว่ายกเว้นสองคน นั่นคือชิวโป๋ประมุขตระกูลชิว กับอวิ๋นว่านไห่ผู้อาวุโสหกแห่งตระกูลอวิ๋น!
ชิวโป๋มีสีหน้าย่ำแย่ถึงขีดสุด ดูขมขื่นเหมือนเพิ่งกินสิ่งปฏิกูลเข้าไป
ไม่สิ เมื่อก่อนไม่เห็นพวกท่านจะเชื่อฟังข้าขนาดนี้เลย ทุกครั้งที่ข้าเสนอแผนไป พวกท่านไม่แม้แต่จะมองก็บอกว่าไม่ได้แล้ว ทำไมวันนี้ข้าแค่บอกไปประโยคเดียวว่า ‘บรรพชน ตระกูลซือหม่าเกิดเรื่องแล้ว!’ พวกท่านถึงได้กระตือรือร้นแจ้นมากันจริง ๆ ล่ะ เป็นอย่างไร ข้าที่เป็นประมุขตระกูลชิวคนนี้มันตัวปลอมใช่ไหมล่ะ