เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 7 การตื่นรู้
เขี้ยวแหลมแข็งกร้าวขบกัดทะลุเปลือกเหนียวทนทานของเถาวัลย์ หลี่สิงสองตาแดงก่ำราวกับคลุ้มคลั่ง ในสมองที่ไร้สติสัมปชัญญะ ตอนนี้เหลือเพียงเสียงเดียวที่ดังก้องซ้ำไปซ้ำมา
“กัดมันให้ตาย! กัดมันให้ตาย! กัดมันให้ตาย!!!”
น้ำเลี้ยงเหนียวข้นสีดำอมเขียวพุ่งกระฉูดออกจากเปลือกที่แตกออกของสัตว์ประหลาด หยดไหลลงสู่พื้นดิน ราวกับเจ็บปวดจากการถูกกัด สัตว์ประหลาดรีบคลายอวัยวะปากอันดุร้ายอัปลักษณ์ที่กัดแน่นบนไหล่ของหลี่สิงออก พร้อมกับส่งเสียงร้องโหยหวนแหลมแสบแก้วหู
เถาวัลย์ที่รัดพันอยู่บนร่างของเขายิ่งบีบรัดแน่นขึ้น ทิ้งรอยบุ๋มลึกเป็นทางยาวแทบจะฝังลึกเข้าไปในเนื้อเลือดของหลี่สิง ทำให้ทั่วทั้งร่างกายของเขาเปลี่ยนเป็นสีเขียวอมม่วงผิดปกติ ดูแล้วดุร้ายน่าสะพรึงกลัว
หลี่สิงคล้ายไม่รู้สึกตัว เพียงแค่กัดแน่นไม่ยอมปล่อย จากนั้นออกแรงกระชาก “เนื้อเลือด” ชิ้นใหญ่หลุดจากตัวสัตว์ประหลาด แล้วจึงอ้าปากกัดลงไปบนร่างของมันอีกครั้ง เดินหน้ากัดทึ้งอย่างบ้าคลั่งต่อไป
สัตว์ประหลาดส่งเสียงร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวดแหลมสูงยิ่งกว่าเดิม เสียงนั้นบาดแก้วหู ราวกับเสียงโฟมสองแผ่นเสียดสีกันที่ถูกเร่งจนดังสุดขีด ทำให้หลี่สิงที่ได้ยินเสียงนี้รู้สึกปวดจี๊ดในสมองอย่างรุนแรง!
แต่สิ่งนี้กลับไม่อาจหยุดยั้งเขาได้เลย มีเพียงแต่จะไปเพิ่มความบ้าคลั่งให้เขาเท่านั้น
กัดแล้วกัดอีก!