เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 189 ไอ้ปีศาจญี่ปุ่นเกิดมาเพื่อเป็นเหยื่อรองรับอารมณ์ ตายไปก็ไม่น่าเสียดาย
พลังความร้อนแรงที่ราวกับจะสามารถทำลายล้างทุกสรรพสิ่งบนโลกใบนี้ ได้ปะทะเข้ากับกระแสความเย็นเยือกที่เปี่ยมไปด้วยพลังทำลายล้างไม่แพ้กันราวกับคลื่นยักษ์ที่โหมกระหน่ำ
ทั้งสองผสานรวมและเข้าพันตูกัน ปลดปล่อยคลื่นพลังงานที่ไม่มีอะไรเปรียบได้ราวกับดวงดาวที่ระเบิดออกอย่างงดงามที่สุดในจักรวาล
ในชั่วพริบตา กลุ่มเมฆสายฟ้าอันมหาศาลและน่าสะพรึงกลัวก็ปรากฏขึ้น ราวกับอสูรกายที่ดุร้ายกำลังคำรามก้องอยู่บนท้องฟ้า
ตามมาด้วยสายฝนที่เทลงมาอย่างหนักหน่วงจากชั้นเมฆราวกับทางช้างเผือกไหลทะลัก ท่วมท้นไปทั่วทั้งโลก
พร้อมกับเสียงฟ้าร้องฟ้าผ่าที่กึกก้องไปทั่ว โลกทั้งใบก็จมดิ่งลงสู่ความวุ่นวายและโกลาหล
ในวินาทีนี้ จ้าวฮ่าวเทียนผู้ที่เคยแกร่งกาจกลับไม่สามารถตอบโต้ซูไป๋ได้เลยแม้แต่น้อย
เจิ้งจาที่นอนจมกองเลือดอยู่บนพื้นเบิกตากว้าง สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ เขาจ้องมองภาพเหตุการณ์ตรงหน้าเขม็ง
เห็นได้ชัดว่าในมือของซูไป๋กำลังถือกระบี่ที่แผ่ไอเย็นเยือกออกมาไม่สิ้นสุด นั่นคือ... ความโศกศัลย์แห่งเหมันต์!