เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 74 ไม่ว่าบอสตัวไหนก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของกระสุนยูเรเนียมด้อยสมรรถนะ ถ้ามี ก็แค่สองนัด!
“งั้นก็ตามใจ ฉันยังต้องฟาร์มเลเวลหาของในเกาะนี้ต่อ พวกคุณสองคนจะไปก็รีบไป อย่ามาตอแยฉัน”
“หา?”
“อย่าล้อเล่นสิ กองทัพของพวกเราต้านทานอยู่ที่ข้างหน้า พวกเราเพิ่งจะหาจังหวะหลบหนีมาที่นี่ได้
หากไม่มีกองทัพคุ้มกัน รับรองว่าไม่มีทางถึงชายฝั่งแน่”
เจียงเส้าชิงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ กลืนเนื้อชิ้นโตในคอลงไปแล้วกล่าวว่า “ไอ้ชนชั้นต่ำ รีบสั่งให้กองทัพคุ้มกันพวกเราถอยไป เดี๋ยวฉันจะให้ผู้นำเมืองไปเยี่ยมชมบ้านนายเพื่อมอบรางวัลเชิดชูเกียรติให้
แค่ไปถึงชายฝั่งแล้วหลบซ่อนตัว อีกสองวันพ่อของฉันที่เป็นผู้บัญชาการเหยียนหวงต้องนำทัพใหญ่มา กวาดล้างไอ้พวกชาวซากุระให้ราบ!”
พูดเรื่องบ้าอะไรเนี่ย?
ถึงขนาดนี้แล้ว ยังจะมาทำตัวอวดเบ่งต่อหน้าซูไป๋อีก