บทที่ 162 ศัตรูมาเยือนอีกระลอก

บทที่ 162 ศัตรูมาเยือนอีกระลอก

"ปราณหยวน?"

เยี่ยลั่วมีสีหน้าอยากรู้อยากเห็น เอ่ยถามว่า "ผู้เฒ่าเซี่ย ปราณหยวนคืออะไรเหรอครับ? แล้วจะหามาได้ยังไง?"

"ปราณหยวนคือส่วนที่เป็นแก่นแท้ที่สุดในฟ้าดิน"

"บริสุทธิ์กว่าปราณวิญญาณเป็นร้อยเท่า"

"การจะได้มันมา... ไม่อาจใช้แค่กำลังดิบได้"

"ต้องพึ่งพาการหยั่งรู้และความโชคดีของตัวเองเท่านั้น"

ผู้เฒ่าเซี่ยเอ่ยขึ้น

"ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง"

เยี่ยลั่วพลันเข้าใจขึ้นมาทันที