บทที่ 159 ศัตรูตัวฉกาจบุกประชิด

บทที่ 159 ศัตรูตัวฉกาจบุกประชิด

"ไปตายซะ มึงกล้าดียังไงมาตบกูวะ!"

ทันใดนั้น พลทหารคนดังกล่าวก็เดือดดาลขึ้นมา

"ตบมึงแล้วจะทำไม?"

พลทหารอีกคนตวาดกลับ "มันต้องสั่งสอนไอ้ตัวไม่ได้เรื่องอย่างมึงซะบ้าง!"

ในเวลาไม่นาน

ทั้งสองฝ่ายก็กอดรัดฟัดเหวี่ยงเข้าใส่กัน

ภาพนี้ถูกผู้นำสังเกตเห็นเข้าทันที

"พอได้แล้ว!"

"ยังขายหน้ากันไม่พออีกหรือไง?"