บทที่ 109 ช่างเป็นฝ่ามือที่ทรงพลังอะไรเช่นนี้

บทที่ 109 ช่างเป็นฝ่ามือที่ทรงพลังอะไรเช่นนี้

วินาทีถัดมา

เด็กหนุ่มร่างผอมก็เปิดฉากโจมตี

เขายกฝ่ามือขวาขึ้นเล็กน้อย กลิ่นอายที่ทำให้ใจสั่นสะท้านแผ่ออกมาจากร่าง กลางความว่างเปล่า... พลันปรากฏเถาวัลย์สีน้ำเงินงอกเงยขึ้นมาทีละน้อย

"ไป!"

สิ้นเสียงตวาดลั่นของเด็กหนุ่มร่างผอม เถาวัลย์สีน้ำเงินนับไม่ถ้วนก็พุ่งโถมเข้าใส่อวิ๋นซินเยียน

เมื่อเห็นดังนั้น ดวงตางดงามของอวิ๋นซินเยียนหรี่ลงเล็กน้อย เธอไม่กล้าประมาทเลยแม้แต่น้อย

ชั่วพริบตาต่อมา

เห็นเพียงปลายนิ้วของเธอวาดเป็นวงกลมกลางความว่างเปล่า ตราประทับทรงกลมโปร่งแสงพลันก่อตัวขึ้นทันที แสงสีชาดไร้ที่สิ้นสุดแผ่พลังหนุนเสริมลงบนตราประทับนี้

"ตูม!"