บทที่ 104 วันสุดท้ายก่อนการสอบเกาเข่า

บทที่ 104 วันสุดท้ายก่อนการสอบเกาเข่า

ยามค่ำคืน

เงียบสงัดไร้สรรพเสียง

สายฝนโปรยปรายลงมาอย่างเงียบเชียบ

ค่ำคืนนี้ เจียงเฟิงหลับสบายเป็นพิเศษ

วันรุ่งขึ้น เขาตื่นเช้ากว่าปกติ

เมื่อมองออกไปนอกหน้าต่าง ก็เห็นสายรุ้งอันงดงามพาดผ่านพอดี

"นึกไม่ถึงเลยแฮะ ว่าฉันจะได้เห็นสายรุ้งกับเขาด้วย"

เจียงเฟิงนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ ถึงกับเริ่มรู้สึกนับถือในความขยันของตัวเองขึ้นมาเสียอย่างนั้น

วันนี้ คือวันสุดท้ายก่อนการสอบเกาเข่าแล้ว