กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 94 ถึงกับไม่กลัวชื่อเสียงป่นปี้
เมื่อได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของเมิ่งชิงหยางก็เปลี่ยนไปทันที
อยากเป็นประมุขพันธมิตรเนี่ยนะ?
เขาเป็นผู้ริเริ่มแท้ๆ แต่ตำแหน่งประมุขพันธมิตรกลับต้องยกให้คนอื่นงั้นหรือ?
นี่มันมีเหตุผลที่ไหนกัน?
ถ้าเป็นแบบนี้ ความน่าเชื่อถือของเขาจะยังเหลืออะไรอีกล่ะ?
"ผู้นำตระกูลโหยว คุณยอมตกลงเข้าร่วมกลุ่มกับพวกเรา ผมก็ดีใจอยู่หรอก"
"แต่ที่คุณคิดจะขึ้นเป็นประมุขพันธมิตร... นี่มันจะไม่โลภมากไปหน่อยหรือ?"
เมิ่งชิงหยางจ้องเขม็งไปยังโหยวเฉียนพลางเอ่ย "ผู้นำตระกูลโหยว ผมให้เวลาคุณ 5 วันเพื่อให้คิดไตร่ตรองเรื่องยอมผูกพันธมิตรให้ดีๆ ไม่ใช่ให้คุณมากุมอำนาจบริหาร"
"ผู้นำตระกูลเมิ่ง ผมคิดว่าคุณเองก็คงเข้าใจนิสัยของผมดี ผมปฏิบัติต่อเพื่อนเป็นอย่างดีมาตลอด"