กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 612 ใบโพธิ์, เงาพระพุทธเจ้านันเทียนโบราณ
“ไปกันเถอะ ไม่เข้าถ้ำเสือ ไฉนเลยจะได้ลูกเสือ ในเมื่ออ้อมไปไม่ได้ เช่นนั้นก็ไม่ต้องอ้อมแล้ว”
หลินปู้ฝานกวักมือ ตำราสวรรค์ไร้ตัวอักษรทั้งแปดหน้าก็ปรากฏขึ้นมาทั้งหมด และประกอบกันเป็นตำราสีทองเล่มหนาโดยอัตโนมัติ
เจี่ยนชิงจู๋เองก็กำพู่กันปราชญ์ไว้แน่น ราวกับว่านั่นไม่ใช่พู่กันด้ามหนึ่ง แต่เป็นกระบี่ยาวที่คมกริบไร้ผู้ต่อต้าน และพร้อมจะถูกชักออกจากฝักตลอดเวลา
มุมปากของมู่เต้าฉีกระตุก สองคนนี้ คนหนึ่งถือตำรา คนหนึ่งถือพู่กัน ช่างสุดยอดจริง ๆ
“รอข้าด้วย!”
หลังจากที่ทั้งสามคนเข้าไปในวัดพุทธแห่งความมืดแล้ว ราวกับว่าการมองเห็นถูกปิดกั้น ทำได้เพียงสัมผัสถึงคนข้างกายอย่างเลือนรางเท่านั้น
วัดพุทธนั้นทรุดโทรมมาก เศษกระเบื้องแผ่นใหญ่ร่วงหล่นเกลื่อนกลาดอยู่บนพื้น ภาพที่เห็นมีเพียงซากปรักหักพัง สภาพแหลกเหลวไม่มีชิ้นดี