กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 575 สุสานจักรพรรดิ
ใจของทั้งสองดิ่งวูบ ในหัวยังคงนึกถึงภาพที่สว่างวาบขึ้นมาเพียงชั่วครู่นั้น
อีกด้านหนึ่งของแท่นบูชาประหลาด เชื่อมต่อกับพื้นที่พิเศษแห่งหนึ่ง
ดวงดาวโบราณนับหมื่นพันเรียงตัวเป็นค่ายกล กฎเกณฑ์มหามรรคถักทอเป็นตาข่าย ในพื้นที่เต็มไปด้วยพายุฟ้าบุพกาลที่สามารถบดขยี้ยอดฝีมือนับไม่ถ้วน
แม่น้ำกาลเวลาไหลเชี่ยวอยู่กลางอากาศ ปราณยมโลกอันไร้ที่สิ้นสุดพลิกตลบ คล้ายกับเป็นจิ่วโยวอีกแห่ง
เมื่อมองไป นกเซียนและสัตว์เทพล้วนเหลือเพียงกระดูกขาวโพลน ไม่มีเลือดเนื้อแม้แต่น้อย อีกทั้งยังส่งเสียงร้องที่แปลกประหลาด
ภูเขาและแม่น้ำล้วนแห้งแล้งและเสื่อมโทรม โครงกระดูกสีขาวที่เดินได้ทำหน้าที่ราวกับองครักษ์คอยคุ้มกันพระราชวังที่อยู่ตรงกลาง
“นั่นน่าจะเป็นประตูสุสาน”