กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 573 เถาเถี่ยคายสมบัติ
เรื่องน่าอึดอัดก็คือ ทั้งสองหนีออกไปไม่ได้ชั่วคราว และเถาเถี่ยก็กลืนกินพวกเขาไม่ได้เช่นกัน
“พวกเราจะออกไปได้หรือไม่ยังไม่แน่ แต่เจ้า... เกรงว่าจนกว่าจักรวาลฮุนหยวนจะพังทลายก็อย่าหวังว่าจะได้รับอิสรภาพอีกเลย”
เย่สวียนเจี้ยนหัวเราะเย็นชา ในใจคิดว่าเจ้านี่อายุยืนจริงๆ!
ตั้งแต่ยุคบุพกาลจนถึงปัจจุบัน จักรพรรดิเปลี่ยนไปไม่รู้กี่รุ่นแล้ว เจ้านี่ยังไม่ตาย แค่หิวจนผอมลงไปนิดหน่อย สมกับเป็นอันดับหนึ่งในสี่อสูรประหลาดโบราณ!
“เราถูกพายุฟ้าบุพกาลพัดมาที่นี่ ไม่แน่ว่าพอพายุพัดมาอีกเมื่อใด ก็อาจจะจากไปได้”
หลินปู้ฝานพยายามจะออกจากดินแดนเงียบสงัด แต่ที่นี่คล้ายกับมีข้อห้ามที่มองไม่เห็น ทุกครั้งที่เดินไปจนสุดขอบ ก็จะถูกดึงกลับมา