ตอนที่ 571 ลาจาก เดินทางโดดเดี่ยว

ตอนที่ 571 ลาจาก เดินทางโดดเดี่ยว

ยามพลบค่ำของวันรุ่งขึ้น มู่เต้าฉีถือไหสุรามาเยือนถึงหน้าประตู

ยามที่เขาได้พบกับหลินปู้ฝานคล้ายมีคำพูดนับพันหมื่นคำอยู่ในใจ คำพูดแฝงนัยเหล่านั้น เมื่อนึกย้อนกลับไปในตอนนี้ ล้วนเป็นคำตักเตือนทั้งสิ้น

“ข้าสามารถให้ศิษย์พี่หญิงหลิงจวินและอาโกวช่วยเจ้าคอยสังเกตดวงจิตวิญญาณของแม่นางฉินเหยา แม้ไร้ชาติหน้า แต่สามารถเปลี่ยนไปบำเพ็ญเต๋าผีได้”

ฝูเซียนเองก็เคยอาศัยอยู่ในจิ่วโยวมานานนับหลายหมื่นปี ตราบใดที่ไม่เข้าสู่แม่น้ำมืดและนรกสิบแปดชั้น จิ่วโยวก็ไม่ได้น่ากลัวถึงเพียงนั้น

มู่เต้าฉีกระดกสุราอึกใหญ่จนสำลักไอออกมาไม่หยุด บนใบหน้าไม่รู้ว่าเป็นคราบน้ำตาหรือน้ำสุรา

“ไม่ต้องแล้ว ดวงจิตของนาง... ดับสูญไปแล้ว!”

“ระเบิดตนเองจนแตกสลาย โลกนี้ไม่มีเงาสีแดงนั้นอีกต่อไป”