กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 549 ตัวคนเดียวยังกล้ามาเยือนหรือ?
หลินปู้ฝานเหลือบมองเตาหลอมขนาดยักษ์ แสงไฟแทบจะกลืนกินเงาร่างที่ตั้งตระหง่านราวกับต้นสนซึ่งอยู่ภายในนั้น
สองสายตาประสานกันกลางอากาศ เพียงแวบเดียวกลับยาวนานราวหมื่นปี
“เจ้าไม่น่ามาที่นี่เลย!”
เย่สวียนเจี้ยนมีสีหน้าซับซ้อน เขาทั้งดีใจและเต็มไปด้วยความกังวล
“มาก็มาแล้ว พูดแบบนี้ไปก็หมดสนุกเปล่าๆ”
“อีกอย่างความสัมพันธ์ระหว่างเราสองคน ข้าจะทนมองดูพวกเขาหลอกใช้ เหยียดหยาม และเอาชีวิตเจ้าไปต่อหน้าต่อตาได้อย่างไร!”
หลินปู้ฝานยิ้มพลางส่ายหน้า ทว่าเมื่อหันกลับไปสีหน้าของนางก็เปลี่ยนไป บนใบหน้าเปี่ยมไปด้วยจิตสังหารพลางเอ่ยว่า: “เปิดออก!”
คนตระกูลเย่ไม่ไหวติง อย่าว่าแต่ผู้เยาว์ระดับเซียนจวินเลย ต่อให้เป็นราชาเซียนก็ไม่มีคุณสมบัติมาหาเรื่องกับตระกูลเย่