กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 405 เจ้าเดาได้งั้นหรือ?
“ข้ามีนิสัยอยู่อย่างหนึ่ง คือไม่ชอบผัดวันประกันพรุ่ง โดยปกติแล้วมักจะแก้แค้นในทันที”
แสงกระบี่สายหนึ่งที่ทอดยาวข้ามสุญตานับร้อยจั้งปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน สุญตาแตกร้าว ฝุ่นผงปลิวว่อนไปทั่วดาวตาย
ดวงดาวที่เคยเจริญรุ่งเรืองเพียงชั่วคราวนี้ ท้ายที่สุดก็ไม่อาจทนรับแรงปะทะของพลังที่ต่อกรกันอย่างดุเดือดได้ จึงแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ
หากนับเพียงวิชากระบี่ ทานหลางอ่อนแอกว่าหลินปู้ฝานไม่รู้กี่ขุม
หากมิใช่เพราะระดับพลังปรากฏอยู่ตรงนั้น เขาคงถูกจัดการไปอย่างง่ายดายตั้งนานแล้ว
“กร๊าก!”
เสียงโลหะหักโค่นและเสียงครางต่ำๆ ของมนุษย์ดังผสมปนเปกันท่ามกลางความมืดมิด ทานหลางเบือนสายตาลง
ปราณกระบี่ของเขาพร้อมกับกระบี่ยาวในมือ ถูกหลินปู้ฝานแยกออกเป็นสองส่วน ถูกตัดขาดอย่างโหดเหี้ยม