เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 400 โชควาสนาเลือนราง การปะทะของสองเฉิน
เฉินสืออันส่ายหน้า ก่อนจะฝืนยิ้มอย่างจนใจ "เจ้าไม่เข้าใจ พวกเจ้าเดินทางไปด้วยกันเถิด อย่าได้แยกจากกันเป็นอันขาด ระมัดระวังตัวให้มาก!"
มีคนเอ่ยถามด้วยความไม่เข้าใจว่า "แล้วพี่ชายร่วมตระกูลเล่า?"
"ข้าต้องไปตามหาแม่นางหลิน นาง... สำคัญมาก!"
เขาเองก็ไม่รู้ว่าจะบรรยายความรู้สึกภายในใจออกมาได้อย่างไร
ไม่ใช่แค่ความหวั่นไหว แต่ในส่วนลึกของจิตใจยังมีเสียงกระซิบดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ราวกับว่าหากปล่อยให้หลุดมือไปจะต้องเสียใจภายหลังอย่างไรอย่างนั้น
มองดูแผ่นหลังของเฉินสืออันที่เดินจากไปอย่างเร่งรีบ ทิวานของตระกูลเฉินต่างก็ยืนนิ่งอึ้งอยู่นานกว่าจะได้สติ
ณ ถ้ำบำเพ็ญโบราณอีกแห่งหนึ่งในซากโบราณ ร่างผอมเพรียวของสือหยวนเดินออกมาจากด้านใน
เมื่อหันกลับไปมอง ก็พบว่าพื้นที่เล็ก ๆ ที่กักขังเขาเอาไว้เป็นเวลานานได้พังทลายลงจนหมดสิ้น เหลือเพียงความปรักหักพังสุดลูกหูลูกตา
"น่าเสียดายจริง"