ตอนที่ 397 สองความตระหนักรู้

ตอนที่ 397 สองความตระหนักรู้

หลินปู้ฝานเกิดความสว่างวาบในใจ รับรู้ถึงชื่อของความตระหนักรู้ทั้งสอง ล้วนแต่เป็นวิธีการใช้เวลาอันลึกล้ำ

อดีตคืออนาคต เวลาถูกถักทอเข้าด้วยกันอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

คล้ายคลึงกับการวนเวียนหมื่นชาติในการฝึกฝนใจในธุลีโลก เส้นเวลาในอดีต ปัจจุบัน และอนาคตพังทลายลงอย่างสมบูรณ์

ทำให้ผู้คนแยกไม่ออกระหว่างความจริงและภาพลวงตา ติดอยู่ในวังวนแห่งความสงสัยในตัวเองอย่างไม่มีที่สิ้นสุด และกลายเป็นบ้าไปในท้ายที่สุด

ชั่วพริบตาคือนิรันดร์ สามารถยืดเวลาออกไปได้อย่างไม่มีที่สิ้นสุด และสามารถร่นเวลาให้สั้นลงได้อย่างไม่มีที่สิ้นสุดเช่นกัน

วงกลมสามารถใหญ่โตได้อย่างไม่มีที่สิ้นสุด และสามารถเล็กจิ๋วได้อย่างไม่มีที่สิ้นสุด จนกระทั่งกลายเป็นจุดจุดหนึ่ง

วงกลมธรรมดา ๆ วงหนึ่งสามารถกักขังคู่ต่อสู้เอาไว้ในห้วงเวลาหนึ่งให้วนเวียนไปมาอย่างไม่มีวันหยุดพักตลอดกาล