เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 377 หนึ่งกระบี่สยบศัตรู
หลินปู้ฝานยิ้มบาง ๆ แววตาอ่อนโยนลงหลายส่วน
ไม่นานคนอื่น ๆ ของดาวอวี้เหิงก็ทยอยลงสนาม แต่ยกเว้นอี้เหยาและเชียนเย่แล้ว ล้วนโชคร้ายและถูกคัดออกอย่างน่าเวทนา
“เซียนหญิงหลิน เป็นข้าที่ไร้ประโยชน์ ละอายต่อคำสั่งสอนของท่าน”
อี้เหยารู้สึกผิดมาก แม้นางจะชนะ แต่กลับได้รับบาดเจ็บสาหัส สภาพในตอนนี้ เห็นได้ชัดว่าเป็นไปไม่ได้ที่จะผ่านเข้ารอบที่สอง
เชียนเย่โชคดีกว่านาง คู่ต่อสู้ที่พบไม่ได้แข็งแกร่งมากนัก จึงชนะรอบแรกมาได้โดยไม่ต้องออกแรงมากนัก
“ไม่เป็นไร ทำเต็มที่ก็พอแล้ว รอบต่อไปลงสนามก็ยอมแพ้เสีย การมีชีวิตรอดสำคัญที่สุด”
แม้หลินปู้ฝานจะหวังให้ตำหนักเซียนยวี่เหิงผงาดขึ้น แต่ก็ไม่ต้องการเอาชีวิตของลูกศิษย์ไปแย่งชิง
ไม่นานหินหยกที่นางกุมไว้ในฝ่ามือก็เปล่งประกายแสงแวววาว นี่คือการเตือนก่อนลงสนาม