เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 375 ความหวังของสายอวี้เหิง
"เซียนหญิงหลิน ข้าทำได้แล้ว"
เสื้อผ้าของลั่วเสวี่ยเปื้อนเลือด ทว่ารอยยิ้มบนใบหน้ากลับเบ่งบานราวดอกไม้ในฤดูใบไม้ผลิ ทำให้ผู้คนไม่อาจละสายตา
"เจ้าโดดเด่นมาโดยตลอด เป็นตำหนักเซียนต่างหากที่จำกัดพวกเจ้าไว้"
หลินปู้ฝานไม่เคยรู้สึกว่าพรสวรรค์จะสามารถตัดสินทุกสิ่งทุกอย่างได้ มิเช่นนั้นตนเองที่เป็นเพียงปุถุชนจะเดินมาถึงจุดนี้ได้อย่างไร
บางทีเมื่อเทียบกับตำหนักเซียนแห่งอื่น พรสวรรค์และทรัพยากรของศิษย์ตำหนักเซียนยวี่เหิงจะด้อยกว่าขั้นหนึ่ง
แต่ก็ไม่มีผู้ใดยอมแพ้
ดังนั้นการที่ลั่วเสวี่ยสามารถอาศัยความสามารถของตนเองฝ่าฟันเข้าสู่หนึ่งพันอันดับแรกของเขตดาวเป่ยโต่วที่อยู่ต่ำกว่าระดับราชันเซียนได้
ย่อมเป็นเรื่องสมเหตุสมผล
นอกเหนือจากนางแล้ว กลับมีอีกสามคนที่โชคดีได้เลื่อนขั้นด้วย