เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 353 ตำหนักเซียนยวี่เหิงรับศิษย์
หลังจากหลินปู้ฝานเตือน มู่เต้าฉีก็เก็บของใส่ในแหวนเก็บของด้วยใบหน้าไม่เต็มใจ
หลังจากทั้งสองถูกส่งไปยังดาวไคหยาง ก็รวบรวมวัสดุบางอย่างตามปกติแล้วจากไป
"ตอนแรกเขตดาวเป่ยโต่วก็มีโอกาสเลื่อนขั้นเป็นมหาเขตดาวเช่นกัน ภายหลังน่าเสียดายยิ่งนัก"
ดวงดาวขนาดยักษ์แต่ละดวงล้วนเทียบเท่ามหาโลกกลาง มหาโลกกลางเจ็ดแห่ง สิ่งนี้หาได้ยากยิ่งในจักรวาล
แต่ระดับความรุ่งเรืองของเขตดาวเป่ยโต่วในปัจจุบันกลับเทียบไม่ได้แม้แต่เขตดาวแม่น้ำมั่วซึ่งเป็นเพื่อนบ้าน
จิตใจคนคือสิ่งที่ยากจะหยั่งถึงที่สุด
ใครจะคิดว่าเพราะคำพยากรณ์ที่เลื่อนลอยเพียงประโยคเดียว เขตดาวเป่ยโต่วจะตกต่ำถึงขั้นนี้ได้?
หลินปู้ฝานยืนอยู่บนดาวอวี้เหิง ในใจรู้สึกอุ่นใจอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน
"นี่คือโลกที่อาจารย์เคยเติบโตและต่อสู้ดิ้นรนมาก่อนหรือ?"