เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 350 ผู้บำเพ็ญหญิงผู้ดุดันอันดับหนึ่งตั้งแต่โบราณกาล
หลินปู้ฝานเดิมทีกำลังฝืนทนอยู่แล้ว เมื่อฝูเซียนและคนอื่นๆ ได้รับบาดเจ็บสาหัสยิ่งทำให้นางร้อนใจจนแทบคลั่ง สติสัมปชัญญะก็เริ่มเลือนราง
นางกอดต้นไผ่สีหมึกไว้แล้วกัดแทะ ไม่สนใจความเจ็บปวดจากการที่ร่างกายถูกแสงสายฟ้าระเบิดแหลกสลายซ้ำแล้วซ้ำเล่า
อาศัยต้นกำเนิดที่พวกเสี่ยวชีมอบให้ ภายในเวลาอันสั้นนางแทบจะเป็นอมตะไปแล้ว
สัตว์อสูรสายฟ้าที่น่าสะพรึงกลัวตัวนั้นมองดูเด็กสาวเผ่ามนุษย์ที่กำลังแสยะยิ้มให้ตนเองอยู่ท่ามกลางแสงสายฟ้า ก็รู้สึกหนาวสั่นขึ้นมาอย่างประหลาด
ผีหลอกชัดๆ มีคนมองเผ่าพันธุ์ของพวกมันเป็นอาหารด้วย
โลกใบนี้วิปลาสไปจนมันไม่อาจเข้าใจได้แล้ว
ต่อให้เป็นตอนฟ้าบุพกาลเริ่มเปิด ก็ไม่มีสิ่งมีชีวิตใดเคยทำเช่นนี้มาก่อนเลยนะ!
ตกลงแล้วนางไปเอาความกล้ามาจากไหนกัน?