เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 321 ไม่ใช่ดาวข่ม เพียงแค่ใช้กำลังสังหาร
เมืองเมิ่งซีก็เหมือนกับเมืองโบราณทั่วไป เพียงแต่มีความกว้างขวางและยิ่งใหญ่กว่า
บนกำแพงเมืองที่ก่อขึ้นจากศิลายักษ์และเศษซากดวงดาว รอยเลือดที่ด่างพร้อยได้เพิ่มความรู้สึกถึงความเก่าแก่และผ่านโลกมาอย่างโชกโชน
เนื่องจากหลินปู้ฝานเป็นนักบำเพ็ญระดับเซียนแท้ นางจึงมีคุณสมบัติพอที่จะนำทัพ แต่นางก็ปฏิเสธไป
หนานซิงเองก็ถูกจัดให้อยู่ในค่ายหลัง หลังจากสองเผ่าเปิดศึก ค่ายหลังล้วนเต็มไปด้วยทหารบาดเจ็บ นักบำเพ็ญแพทย์จึงขาดแคลนยิ่งนัก
เมื่อยามค่ำคืนมาเยือน บนที่ราบรกร้างนอกเมืองเมิ่งซีก็ปรากฏกองไฟจุดขึ้นเป็นหย่อม ๆ คงชิงเอ่ยขึ้นมาอย่างกะทันหัน
"ท่านอาจารย์น้อย ท่านมาจากสถานที่ที่ห่างไกลมากหรือ"
แสงไฟสาดส่องบนใบหน้าของเขา เมื่อเงยหน้าขึ้นก็คือดวงดาวที่เต็มท้องฟ้า
"ไกลมาก แต่ข้าจะไม่หลงทาง เพียงแต่ชั่วคราวนี้ยังกลับไปไม่ได้"