กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 172 เรื่องเข้าใจผิดนี้ออกจะใหญ่โตไปหน่อยแล้ว
หลินปู้ฝานกลับถึงสำนักก็เริ่มปิดบำเพ็ญทันที
"จะก้าวข้ามอีกแล้วหรือ?"
เย่สวียนเจี้ยนถึงกับชาไปทั้งตัว ตนเองต่างหากที่กดดันหนักหน่วง มีศิษย์น้องหญิงดุดันถึงเพียงนี้ ผู้ใดจะรับไหวกันเล่า?!
รู้สึกว่าใช้เวลาอีกไม่นานนัก ตบะของนางก็จะแซงหน้าตนเองไปแล้ว
"ช่างเถิด อย่างไรก็ต้องพยายามบำเพ็ญให้ดี"
เดิมทีเขาไร้ซึ่งความปรารถนาและข้อเรียกร้องต่อความแข็งแกร่ง การฝึกบำเพ็ญก็ไม่มีคอขวด ที่มีความแข็งแกร่งในยามนี้ได้ พื้นฐานแล้วล้วนปล่อยไปตามธรรมชาติ
ทว่ายามนี้เขาสัมผัสได้ถึงแรงกดดัน หากไม่ตั้งใจบำเพ็ญให้ดี เกรงว่าจะถูกนางทิ้งห่าง
เย่สวียนเจี้ยนก็เริ่มปิดบำเพ็ญเช่นกัน เขาก็เป็นคนห่วงหน้าตาอยู่บ้าง
ท้ายที่สุดก็อายุมากกว่าหลายปี จะให้เพิ่มแต่อายุ ทว่าไม่เพิ่มตบะเลยได้อย่างไรกัน?!