กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 170 คำขอบคุณของวีรชน เมล็ดพันธุ์ลึกลับ
หลินปู้ฝานเพิ่งจะเคยเดินทางฝ่าสุญตาเป็นครั้งแรก แสงเงารอบด้านถอยร่นกลับไปราวกับภาพม้าวิ่ง
เวลาเพียงไม่กี่อึดใจ นางก็เดินทางจากสำนักไท่เสวียนมาถึงดินแดนป่าเถื่อนอีกครั้ง
“สถานที่แห่งนี้พลังหยินหนาแน่นจริง ๆ มิน่าล่ะเจ้าถึงได้ขอร้องให้ข้าลงมือ”
สายตาของอาจงไร้คลื่นลม ต่อให้สถานที่แห่งนี้จะเคยมีผู้บำเพ็ญระดับฝ่าเคราาะห์ตกตายไปมากกว่าหนึ่งคน ในสายตาของเขามันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร
“ดินแดนป่าเถื่อนเดิมทีก็มีสิ่งมีชีวิตอาศัยนับร้อยล้าน แม้ส่วนใหญ่บางทีวิญญาณกระจัดกระจายไปแล้ว
ทว่าผู้ที่ถูกกักขังเอาไว้ที่แห่งนี้ก็ยังมีอยู่อีกไม่น้อย”
“สงครามใหญ่ในภายหลัง ก็ยังมีผู้บำเพ็ญและสัตว์อสูรตกตายไปอีกมากมาย หากไม่ใช่เพราะเหตุนี้ พระอาจารย์คงเหวินก็คงลงมือแก้ไขไปนานแล้ว”