เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 167 ฝืนควบคุมพลังมาร ได้สติ
“เย่สวียนเจี้ยน” พวงแก้มทั้งสองข้างย้อมไปด้วยสีชมพูอันคลุมเครือสายหนึ่ง ผิวพรรณประหนึ่งถูกน้ำเดือดลวกก็ไม่ปาน
เวลานี้คนที่ควบคุมร่างกายอยู่ก็คือจอมมารไร้ความรู้สึก
เขาถูกเซวียนหยวนฮ่าวเทียนไล่ล่าสังหาร จึงได้ทุ่มหมดหน้าตักไปแล้ว หากไม่สำเร็จ ก็ทำได้เพียงแตกซ่านเป็นควันบุหรี่
“เจ้ายัยหนู มีความสามารถเจ้าก็สังหารเจ้าของร่างกายนี้เสียสิ มิเช่นนั้นผู้นี้ไม่มีทางตายหรอก”
“หรือว่าเจ้าจะทนเบิ่งตามองเขาถูกพลังตัณหาทรมานจนตาย หึหึ...”
ใบหน้าของหลินปู้ฝานและ “เย่สวียนเจี้ยน” อยู่ใกล้กันแค่คืบ ยิ่งไปกว่านั้นแม้จะกั้นด้วยเสื้อผ้าก็ยังสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันร้อนระอุที่แผ่ซ่านออกมา
“เย่สวียนเจี้ยน?”
“อย่าถูกพลังมารของเขาควบคุมได้สิ เจ้าคือศิษย์พี่ใหญ่แห่งยอดเขากระบี่เชียวนะ”
“ลุกขึ้นมา ข้าจะช่วยเจ้าสังหารมารตนนี้เอง!”