กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 158 ร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่ การล้อมสังหารของเผ่าเงาผี
แสงกระบี่สีทองขนาดยักษ์ร่วงหล่นจากฟากฟ้า กวาดล้างนักบำเพ็ญมารรอบด้านจนสิ้นซาก
“ศิษย์พี่ใหญ่ ท่านมาแล้ว”
เหตุที่ยอมละทิ้งการป้องกัน ไม่ใช่เพราะตกใจจนเสียสติ แต่เป็นเพราะสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันคุ้นเคยที่กำลังเข้าใกล้มาอย่างรวดเร็ว
เย่สวียนเจี้ยนร่อนลงพื้นอย่างช้า ๆ ประคองหลินปู้ฝานที่ร่างโอนเอนจวนจะล้ม ในดวงตาอันเย็นชาปรากฏร่องรอยของอารมณ์ที่บอกไม่ถูกอธิบายไม่ชัด
“เจ้ามักจะเป็นเช่นนี้เสมอ...”
“ครั้งหน้าจงเชื่อฟังเสียบ้าง”
เขาเพิ่งจะก้าวข้ามระดับหลอมสุญญตา ยังไม่ทันได้รวบรวมระดับให้มั่นคง ก็รีบเร่งเดินทางมายังดินแดนป่าเถื่อน เกือบจะมาสายไปแล้ว
โชคดี ที่ทุกอย่างยังทันการ
ครั้งนี้ให้พวกเราได้ร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่กันเถิด!