เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 141 เจตจำนงกระบี่น้ำแข็งและเจตจำนงกระบี่กลับต้น
หลินปู้ฝานหันศีรษะไปมองศิลาจารึกอีกก้อนหนึ่ง
"สวรรค์เหลืองดินหนา ครอบคลุมสรรพสิ่ง?"
"เจตจำนงกระบี่ดินหนาช่างน่าตกใจยิ่งนัก!"
ความรู้สึกหนักอึ้งที่ส่งมาจากศิลาจารึกทำให้นางหายใจแทบไม่ออก
เพียงศิลาจารึกสองก้อนที่นางมองเห็นซึ่งแฝงด้วยเจตจำนงกระบี่ไฟและเจตจำนงกระบี่ดินหนาก็ทรงพลังอย่างน่าตกใจแล้ว
"สุสานกระบี่สมคำร่ำลือจริง ๆ มีการสืบทอดเช่นนี้ดำรงอยู่ มิน่าเล่าสำนักกระบี่สวรรค์จึงผ่านหมื่นปีโดยไม่เสื่อมสลาย"
นี่คือความแตกต่างของพื้นฐานระหว่างอำนาจสูงสุดและกลุ่มที่ไม่เข้าขั้น ซึ่งมิใช่สิ่งที่ยอดฝีมือสองสามคนจะทดแทนได้เลย
ทว่าศิลาจารึกทั้งสองก้อนนี้กลับเป็นเพียงศิลาจารึกที่ธรรมดาที่สุดสองก้อนในบรรดาศิลาจารึกนับไม่ถ้วนบนทุ่งรกร้างแห่งนี้