ตอนที่ 130 หลิงหยุนบอกลา มุ่งหน้าสู่ดินแดนป่าเถื่อน

ตอนที่ 130 หลิงหยุนบอกลา มุ่งหน้าสู่ดินแดนป่าเถื่อน

รอจนดอกไม้ไฟจบลง ก็เป็นเวลาครึ่งชั่วยามให้หลังแล้ว

หลินปู้ฝานรู้สึกกระอักกระอ่วนเล็กน้อย เมื่อครู่เสียงดอกไม้ไฟดังเกินไป นางจึงไม่ได้ยินประโยคสุดท้ายของหลิงหยุนอย่างชัดเจน

“เมื่อครู่เจ้าพูดว่าอะไรนะ?”

หลิงหยุนนิ่งเงียบไปเนิ่นนาน ก่อนจะยิ้มอย่างเปิดเผยแล้วกล่าวว่า “ไม่มีอะไร ข้าบอกว่าข้าจะไปฝึกประสบการณ์ที่ดินแดนป่าเถื่อนแล้ว เจ้ารอข้ากลับมานะ”

สายลมพัดโชยมาบนยอดเขา ทำให้สร่างเมาไปได้หลายส่วน

เด็กสาวตรงหน้าทะลวงสู่ระดับแปลงเทพแล้ว ส่วนตัวเขาเล่า? เป็นเพียงผู้บำเพ็ญระดับวิญญาณแรกกำเนิดที่ไม่โดดเด่นอะไรในสำนักเท่านั้น

เขามีลางสังหรณ์ว่าช่องว่างระหว่างคนทั้งสองจะยิ่งห่างไกลกันมากขึ้นเรื่อยๆ

คนที่ดีเลิศเช่นนี้ ตัวเขาคู่ควรจริงๆ หรือ?

ดังนั้นความรู้สึกสายหนึ่งที่ถูกฝังรากลึกอยู่ในใจ ลังเลอยู่นาน สุดท้ายก็ไม่ได้พูดออกไป