กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 116 แย่งร่างล้มเหลว ขาทั้งสองถูกกัดกร่อน
โยวยิ่งและพวกพ้องต่างมึนงง หากรู้ว่าจะกระโดดลงไปอย่างเด็ดเดี่ยวเช่นนี้ แล้วจะสู้กันไปทำไม?!
เย่สวียนเจี้ยนคิดว่าตนจะสามารถตามหลินปู้ฝานได้ทันอย่างรวดเร็ว ทว่าบ่อน้ำแห้งนี้กลับลึกราวกับไร้ก้นบึ้ง นอกจากพลังมารที่ไร้ขอบเขตแล้ว
กลับไม่อาจค้นหาร่างในชุดสีครามนั้นพบเลย
หลินปู้ฝานไม่คิดเลยว่าบ่อน้ำแห้งที่ดูธรรมดานี้จะลึกถึงเพียงนี้ ราวกับตกลงไปในอีกโลกหนึ่ง ไร้ขอบเขตและไม่มีที่สิ้นสุด
เสียงเพ้อที่เต็มไปด้วยความลุ่มหลงข้างหูดังขึ้นเรื่อย ๆ จนทำให้นางปวดหัว
"ข้าว่า..."
"เงียบหน่อยได้หรือไม่?"
นางยังไม่ตกถึงพื้น เพียงล่องลอยอยู่กลางอากาศเช่นนั้น เบื้องหน้าคือลูกกลมขนาดใหญ่ที่ดำมืดราวกับน้ำหมึก