กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 114 นำโครงกระดูกและพระคัมภีร์สืบทอดกระบี่กลับไป
ทั้งสองทะลวงผ่านความมืด ประสาทสัมผัสราวกับถูกขยายให้ชัดเจนขึ้นทีละน้อย
“ฟ่อ ฟ่อ...”
พื้นที่ภายในถ้ำมารกว้างใหญ่ แสงสว่างเลือนราง ค้างคาวนับไม่ถ้วนที่ดวงตาเปล่งแสงสีเขียวบินโฉบผ่านเหนือหัวไป
เดิมทีหลินปู้ฝานคิดว่าเป็นเสียงของค้างคาวประหลาดเหล่านั้น แต่หลังจากฟังอยู่ครู่หนึ่งก็รู้สึกว่าไม่น่าจะใช่
“ศิษย์พี่ชาย ดูเหมือนจะมีบางสิ่งพุ่งตรงมาทางพวกเรา จำนวนไม่น้อยเลยด้วย”
จนถึงตอนนี้ ทั้งสองยังไม่พบเจอกับอันตราย แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าภายในถ้ำมารจะว่างเปล่า
“ระวัง ที่นี่อบอวลไปด้วยปราณมารตลอดทั้งปี หากอสูรสัตว์อาศัยอยู่ที่นี่เป็นเวลานาน ย่อมเกิดการกลายพันธุ์อย่างแน่นอน”