กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 111 ช่วยอาจารย์แม่ ยันต์ส่งไกลพันลี้
สองวันต่อมา ฝูงงูเห็นว่าไม่อาจตามทันได้จริงๆ จึงค่อยๆ ล่าถอยไป
ไม่รอให้ซีเฟิงลงมือ หลินปู้ฝานก็โยนหลิงหยุนที่แบกอยู่บนบ่าออกไปไกล แล้วฟาดฟันกระบี่ใส่ทั้งสามคน
“ปัง...”
หลิงหยุนกระแทกผืนทรายสีเหลือง ลำคอพลันหวานหวิว ไม่อาจกลั้นอาเจียนเป็นเลือดออกมาได้
“ศิษย์น้องหญิง... ช่าง... ไม่มีความอ่อนโยนเอาเสียเลย!”
เขารู้สึกว่ากระดูกซี่โครงที่เพิ่งสมานตัวถูกกระแทกจนหักอีกครั้ง หากมิใช่เพราะสองสามวันมานี้ฟื้นฟูขึ้นมาบ้าง
เกรงว่าเพียงการกระแทกเมื่อครู่คงส่งเขาไปรายงานตัวที่ประตูนรกแล้ว
ซีเฟิงไม่คิดว่าหลินปู้ฝานจะไม่คิดหนีเอาชีวิตรอด ทว่ากลับเป็นฝ่ายลงมือก่อน
“ช่างกล้าหาญชาญชัยนัก บนร่างของเจ้ามีกลิ่นอายของบัวมาร ดูท่าในมือคงเปื้อนเลือดศิษย์สำนักศักดิ์สิทธิ์มาไม่น้อย”