เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 516 ไฉนจึงไม่นับว่าพบพาน ณ จุดสูงสุดเล่า?
ยุคสมัยนี้ หากไม่ทำความเข้าใจกฎเกณฑ์สูงสุดก็ละอายใจที่จะบอกว่าตนเองเป็นอัจฉริยะ
เมื่อมองดูท่าทางที่หลินปู้ฝานและป๋ายผู่แสดงออกมาอย่างง่ายดาย เหล่าราชาเซียนต่างพากันเงียบงัน
มีความรู้สึกราวกับคลื่นลูกใหม่ซัดคลื่นลูกเก่า เมื่อเทียบกับทั้งสองคนแล้ว พวกเขาไม่สมควรได้รับสมญานามอัจฉริยะจริงๆ เพียงแค่มีชีวิตอยู่มานานกว่าเท่านั้น
เวลานี้ แดนว่างทั้งหมดกำลังสั่นสะเทือนอย่างบ้าคลั่ง ยอดเขานับไม่ถ้วนพังทลาย พื้นดินแตกสลาย
แม้แต่ท้องฟ้ายังปริแตกและซ่อมแซมกลับไปมาซ้ำแล้วซ้ำเล่าราวกับวันสิ้นโลก
นี่คือผลลัพธ์จากการต่อสู้อันดุเดือดของกฎเกณฑ์สูงสุดหลายสาย
หลินปู้ฝานถือกระบี่สังหารเซียนในมือ ยืนตระหง่านกลางอากาศ ชายเสื้อพลิ้วไหว เส้นผมสีดำสลวยสามพันเส้นปลิวไสว