ตอนที่ 476 ศัตรูที่ตื่นตะลึง

ตอนที่ 476 ศัตรูที่ตื่นตะลึง

"แค่ก ๆ..."

"เจ้ายัยหนู รีบเรียกอาจารย์ของเจ้าออกมาเร็วเข้า ไอ้พวกสารเลวนั่นแวะมาก่อกวนอยู่ทุกวี่ทุกวัน ชัดเจนว่าไม่ต้องการให้พวกเราอยู่อย่างสงบสุข"

ฝูเหยาพิงพนักเก้าอี้ ใบหน้าซีดเผือด

หากไม่ใช่เพราะทุกครั้งที่พูดจะกระทบกระเทือนถึงบาดแผล เขาคงด่าทอโคตรเหง้าศักราชของขุมกำลังใหญ่เหล่านั้นไปแล้ว

เดิมทีลั่วเสวี่ยไม่ยอมรับสรรพนามที่ฝูเหยาใช้เรียกนาง เจ้านกเหม็นนี่อายุยังน้อยกว่านางเสียด้วยซ้ำ

แต่เมื่อนึกถึงว่าหากวันนั้นเขาไม่รับการโจมตีแทนนางในจังหวะคับขัน นางคงไม่ตายก็ต้องบาดเจ็บสาหัส จึงได้แต่อดทนไว้

ทว่าใบหน้าที่เดิมทีงดงามของนางกลับไร้สีเลือด ทั้งยังซูบผอมลงไปมาก เรื่องวุ่นวายสารพัดทำให้นางเหนื่อยล้าไปหมด

"ข้าส่งสารไปหาอาจารย์และอาจารย์อาเล็กตั้งนานแล้ว แต่บางทีพวกเขาอาจอยู่ในช่วงคับขันของการปิดบำเพ็ญ จึงไม่ได้ตอบกลับมา"