เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 474 พิชิตอสนีภัยสวรรค์ ความเปลี่ยนแปลงของโลกเป่ยหลี
รอยประทับบัวเขียวที่หว่างคิ้วของหลินปู้ฝานปรากฏขึ้น แผ่กลิ่นอายอันอ่อนโยนออกมา ราวกับเทพเซียนก็มิปาน
พลังแห่งเขตแดนกระบี่เดือดพล่าน และคว้าจับหอกยาวสายฟ้าเอาไว้ได้โดยตรง
สิ่งมีชีวิตสายฟ้าตกตะลึงเป็นอย่างยิ่ง เมื่อมองให้ดีจะพบว่าบนฝ่ามือเล็กๆ ขาวผ่องนั้นถูกปกคลุมไปด้วยหมอกอันเลือนรางชั้นหนึ่ง
“หึ ฟ้าบุพกาลก็ไม่อาจคุ้มครองพวกเจ้าได้!”
บนฟากฟ้า แสงอสนีภัยที่ดูไร้ซึ่งความโดดเด่นสายหนึ่งร่วงหล่นลงมา ทว่าในวินาทีที่สัมผัสโดน มันกลับกระเด็นลอยละลิ่วออกไป
หลินปู้ฝานปักกระบี่ลงไปในสุญตา ฝืนหยุดยั้งร่ายกายของตนเองเอาไว้ อานุภาพอันน่าสะพรึงกลัวของมหามรรคทำให้นางถึงกับทนไม่ไหวและกระอักเลือดออกมา
“กฎเกณฑ์สายฟ้าและสวรรค์ลงโทษ ดูเหมือนว่าเจ้าจะสิ้นท่าแล้วกระมัง”