เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 465 มิตรภาพระหว่างสตรีก็สะเทือนฟ้าดินได้
เมื่อกลับมาถึงดาวอวี้เหิง เซี่ยนอวี่กลับปิดบำเพ็ญไปแล้ว ช่างผิดความคาดหมายของหลินปู้ฝานเสียจริง
ศิษย์พี่ของตนผู้นี้ปล่อยตัวตามสบายมาตั้งนานแล้ว เหตุใดถึงต้องมาลำบากปิดบำเพ็ญด้วยเล่า?
"อาจารย์อาเล็ก ท่านกลับมาแล้ว"
วินาทีที่ลั่วเสวี่ยได้เห็นหลินปู้ฝาน ใบหน้าก็เต็มไปด้วยความดีใจ
ตอนที่ถูกนักฆ่าจากแคว้นเซียนนรกไล่ล่า มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่รอดชีวิตมาได้
แม้ตะเกียงชีวิตของหลินปู้ฝานจะยังสว่างอยู่มาโดยตลอด แต่ต้องได้เห็นกับตาเท่านั้นนางจึงจะวางใจได้หมดจด
"ศิษย์พี่ได้บอกหรือไม่ว่าจะออกจากด่านเมื่อใด?"
หลินปู้ฝานเข้าใจความรู้สึกของลั่วเสวี่ย ตอนที่พบกับนักฆ่า นางยังรู้สึกเสียใจที่พาลั่วเสวี่ยไปที่ซากโบราณสถานเซียนด้วย
โชคดีที่นางรอดชีวิตมาได้ มิเช่นนั้นยังไม่รู้ว่าจะไปอธิบายให้เซี่ยนอวี่ฟังได้อย่างไร