เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 461 สิ้นสุดการเดินทางทวีปต้นกำเนิด
หลินปู้ฝานไม่มีเวลาสนใจปฏิกิริยาภายนอก นางนึกว่าการเปลี่ยนจากกายาอริยะหยินใหญ่เป็นกายาฟ้าบุพกาลต้องใช้เวลาไม่น้อย ทว่าผลลัพธ์กลับเกินคาด
อาจเป็นเพราะสัตว์กลืนฟ้าฟ้าบุพกาลแฝงต้นกำเนิดฟ้าบุพกาลอยู่แต่เดิม ดังนั้นการเปลี่ยนแปลงจึงง่ายดายกว่า
หรืออาจเป็นเพราะพลังหยินใหญ่ก็คือพลังฟ้าบุพกาลรูปแบบหนึ่ง มันจึงสิ้นสุดลงโดยไม่ได้เผชิญอันตรายใดนัก
"ศิษย์น้องหญิง เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง?"
เย่สวียนเจี้ยนมองดูอยู่ไกลๆ มิอาจเข้าใกล้ได้
กายาของทั้งสองต่อต้านกัน หากเข้าใกล้เกินไป ฝ่ายที่อ่อนแอกว่าย่อมต้องพังทลายลงก่อนแน่
เขาเพิ่งลองดูเมื่อครู่ หากเข้าใกล้เกินไป กายเนื้อจะถูกพลังฟ้าบุพกาลกลืนกินและสลายกลายเป็นพลังงาน
แม้นจะฟื้นฟูได้ แต่ย่อมไม่ใช่ความรู้สึกที่ดีนัก