กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 457 ร่วมมือ ช่วงชิงอีกครั้ง
เย่สวียนเจี้ยนพยักหน้าเบาๆ อย่างยากลำบากแล้วส่ายหน้า ความตายไม่ใช่เรื่องน่ากลัว แต่เขาไม่ต้องการสูญเสียแสงสว่างเพียงหนึ่งเดียวไป
ป๋ายผู่ก้าวเข้าไปหาพลังฟ้าดินทีละก้าว สองเท้าเปลือยเปล่า แววตาไร้ซึ่งอุณหภูมิใดๆ
ในขณะที่สองมืออันสมบูรณ์แบบไร้ที่ติกำลังจะสัมผัสกับแสงสว่างสายนั้น ลูกศรดอกหนึ่งก็บีบให้เขาต้องถอยหลังกลับไป
ชายหนุ่มเผ่าเทพสวรรค์ถือธนูยาวสีแดงชาดอยู่ไกลๆ รอยยิ้มอวดดี ไม่ได้รับผลกระทบจากระฆังสำริดเลยแม้แต่น้อย
"ธนุเทพยิงตะวัน น่าเสียดายที่ขาดศรเทพ จึงมีตำหนิเล็กน้อย"
ป๋ายผู่ดูเหมือนจะไม่แปลกใจที่มีคนหลุดพ้นจากการควบคุมของเขา หรือบางทีตั้งแต่แรกเขาก็ไม่ได้รับผลกระทบอยู่แล้ว